Na mijn stage als grondstewardess moest ik gaan kiezen wat ik nu wilde gaan doen. Vliegen leek mij wel interessant, dus besloot ik te solliciteren. Wie niet waagt.. Dat is gebleken! Ik mocht op gesprek bij het uitzendbureau!

Mijn mede-sollicitant verscheen in een spijkerbroek met slobbertrui, dacht dat dit gesprek 'gewoon is om te laten zien dat je normaal bent' en sprak met een ingewikkeld Limburgs (?) accent. Ik daarentegen was een sprankelend persoon in mantelpakje, nam dit gesprek wel serieus en keurig ABN-sprekend uiteraard.

Het bleek; mijn medesollicitant kwam niet vol trots vertellen dat hij door was, dus blijkbaar niet normaal.. hihi!

Na het gesprekje bij het uitzendbureau kreeg ik de officiele brief van de maatschappij om daar te komen solliciteren. Deze dag was reuze spannend! Met nog 4 andere dames gingen de de sollicitaties in. Gesprekje hier, rollenspel daar, kwijlend naar het uniform kijken..

Uiteindelijk kreeg ik weer een brief dat ik was aangenomen, MAAR.. helaas helaas helaas. Tranen in mijn ogen toen ik de brief las. Ik moest nog zeker een half jaar tot een jaar wachten totdat het feest eindelijk zou beginnen!!! En dat terwijl ik mijn medische keuring al had gehad en er dus al helemaal klaar voor was!

Dit betekende dus.. wachten..