Mijn eerste vlucht écht alleen, als een echte stewardess met wing en paspoort. Mijn geliefde was weer zo zoet om me af te zetten voor de deur, wat al flink scheelde in tijd, stress en mijn kapsel bleef ook beschaafd zitten.

Eenzaam en alleen meldde ik mij weer aan, geen daggeld of koffer te regelen dus alle tijd. Voor een Europa vlucht hoef je je niet van tevoren te melden, je ontmoet elkaar pas in de briefingroom. Ineens was daar toch een lichtpuntje, ik kwam cursusgenoot Michiel nog eventjes tegen.

Vol vertrouwen en enthousiasme meldde ik mij ruim op tijd, maar toch was ik de laatste! Bij mijn crew voelde ik me meteen op mn gemak, ze waren meteen heel aardig en behulpzaam. Ik vertelde dat ik voor het eerst de demo ging doen aan boord (dit komt tijdens de trainingsvluchten niet aan bod) en ze begonnen meteen enthousiast te gillen.. Dat beloofd wat.

Na de flight safety vragen en de nodige tips voor onze Russische passagiers (nemen vaak hun eigen drankjes mee) konden we richting de gate voor mijn eerste echte losse vlucht, alleen. Ik had er zin in!!

Aan boord hadden we nog even de tijd voor onze checks, en de dingetjes gereed te maken. Het toestel was helemaal in orde, de passagiers konden komen. Ik mocht ze overwing verwelkomen. Met deze mensen is het belangrijk dat je de passagiers goed observeerd, of ze bijvoorbeeld al van een drankje genoten hebben voor vertrek.

Op de heenreis verliep alles redelijk rustig, op de terugreis (het was dan ook al wat later) kwam er een meneer een cola'tje halen. Goedgelovig als wij zijn, geven we deze meneer het hele blikje met een glas. Terug op zijn plek komt de fles whiskey meteen te voorschijn en hij wil zijn gezelschap inschenken.. Rene gaat er meteen op af en neemt de meneer zijn fles af, deze mag hij na de les, eh pardon, vlucht, op komen halen. Later betrappen we ze nog eens met wel heeel licht gekleurde cola, die we dan ook maar in nemen. één jongeheer uit het gezelschap is zó dronken dat hij later op de vlucht letterlijk de wc uit komt tollen. Ernstig! De passagiers zijn verder lekker rustig, de service gaat goed en we verkopen ook nog voor een leuk centje wat tax-free items. Prima vlucht dus.

Op de reis naar huis sta ik op Utrecht te wachten op mijn volgende trein, omringd door vrolijke mensen in carnavals kostuum, ook op weg naar Eindhoven en Den Bosch. Ik krijg nog een compliment voor mijn orginele outfit, en kom thuis uitgeput aan. Nu snap ik toch wel waarom je na deze vlucht een dagje vrij krijgt. Ik moet zeggen, voor een 'eerste' vlucht, heb ik het heel goed gedaan. Op naar mijn eerste BIP! (BIP is een Europa 'week' waarbij je meerdere nachten van huis bent)