De dag des feest! Op de laatste Ini-dag nog even van een drankje genoten, dus sta ik minder enthousiast op. Voor de laatste keer (hoop ik, voorlopig) gaat om 05:15 de wekker. Ik hijs me in het uniform en smeer de make-up op en fatsoeneer mijn kapsel. Ik voel me weer helemaal stewardess, en stap toch wel enthousiast de trein in! Op Schiphol tref ik Claire, we kopen nog even wat lekkers en gaan dan naar ons cursusgebouw.

Hier hebben we tot 14.00 nog allerlei lesjes, beoordelingen, presentaties en veel wachten. We mogen het lokaal versieren en wachten vol enthousiasme tot we onze wing in ontvangst mogen nemen! Om 14.00 precies komt onze andere trainer binnen en ook onze unit-manager is erbij. Iedereen heeft iets over een ander uit de groep geschreven, en uit deze stapel wordt dus steeds 1 persoon getrokken die zijn of haar spulletjes in ontvangst kan nemen.

Ik geniet van het moment dat ik mijn wing eindelijk krijg opgespeld, en trots onderteken ik mijn contract. Ik ben nu de trotse stewardess van Mijn Maatschappij!

Na de taart en champagne is het feest dan toch echt voorbij. We kijken nog wat foto's en dan gaat iedereen zijn eigen weg. Wát een raar idee dat we het nu helemaal alleen moeten doen! Ondanks het zware studiewerk heb ik de afgelopen weken enorm genoten van de lessen en de nieuwe stof die ik tot me mocht nemen. Ook al mn Ini-genootjes zal ik best wel gaan missen. Gelukkig is een postvakje dichtbij..

Zondag nog even 3 dagen Bahrain, met Claire, jippie!

Mijn nieuwe rooster volgt snel..